Hoofdspoor
“(..)In principe is alles zinloos en onzinnig maar daarom nochtans wel de moeite waard.(..)”.
"(..)Je moet net zolang oefenen tot het spontaan gaat(..)"
"(..)Luctor et submergo(..)"
Waar gaat het nu weer over?
Deze stek in het wereldwijde web gaat over het uitstervende Noord-Hollandse takje van de (voormalig Lutherse) familie Swaneveld. Meer en in het bijzonder over één van de laatste telgen, Olaf Swaneveld, die vanaf 8 april 1971 een gezin met Truus Feenstra vormt. Hun beider geschiedenis is en wordt hier nog steeds vastgelegd.
Maar wie zijn zij eigenlijk? Wie is Truus Feenstra en wie is Olaf Swaneveld? Waar komen ze vandaan, wat doen ze en wat hebben zij al die jaren gedaan?
Om daar enig licht op te werpen is een aantal invalshoeken gekozen. Grofweg wordt aan de hand van enkele thema's zicht gegeven op de stand van zaken in en van het huidige gezin "Swaneveld". Of dat informerend en wellicht leerzaam is? Ach, voor de één wel terwijl een ander het als flauwe kul ervaart. In ieder geval begint het leven van zowel Truus Feenstra als Olaf Swaneveld in Amsterdam. Meer specifiek: in het ooit ontwikkelde en uitgevoerde Plan Zuid, geduid als het voormalige Amsterdam Zuid II, dat direct bekend staat als de Rivierenbuurt. Ja, vlakbij de Zuidelijke Wandelweg .......!
Wie nu (nog) geïnteresseerd is, kan hier beginnen met het bekijken van Nieuwstydinghe, Vandaag, gisteren en langer geleden, Kerkbuurt 12 Westzaan en Van de ratten besnuffeld of echte sporen te zoeken door te klikken en te klikken en door te klikken, zowel binnen deze stek als juist ijlings er vandaan, wanneer de behoefte tot registratie juist niet bestaat om meer te willen weten of zien.
In ieder geval: klik ze!
Een spoor van kevergeluiden in 1965 ......
Het jaar 1965 prijkt, nogal dominant, op deze eerste pagina.
Het is een niet geheel willekeurig gekozen invalshoek want er gebeurt nogal wat. Niet alleen in de wereld, maar ook rond het baasje Olaf Swaneveld.
Internationaal vindt er heel wat plaats, zowel in de ruimte in de wedloop tussen de Russen en de Amerikanen als door de stappen die gezet worden om de Europese samenwerking verder uit te breiden. Zo wordt een fusie doorgevoerd van een aantal Europese "schappen" die voorlopig in de oprichting van de "Europese Gemeenschappen" (EG) culmineert. Zowel in maatschappelijk als in economisch opzicht gaat het “Nederland” voor de wind en dat vertaalt zich in hogere inkomens en dienovereenkomstige bestedingen. In de gezinnen is dat te zien in, aan en door de aanschaf van een heilige koe, vaak in de gedaante van een Kever (reïncarnatie?), met alle daarbij behorende rituelen. De kindertjes krijgen vervolgens niet alleen meer een fiets, maar ook, als ze 16 zijn geworden, een knetteraar, een brommer. Het moet wel worden gezegd dat de jongens vaker een brommertje krijgen dan de meisjes. Rijden de jongens op de brommer, los van het vereiste merk, met het stuur op minimaal ooghoogte, de meisjes hobbelen op een degelijke Solex of Mobylette rond. Tja, de rolpatronen zijn nog niet vervaagd, maar er is een zeker begin te ontwaren. De haren van de jongens groeien en groeien, worden langer en dan vindt er een snelle vertaling in Keverkapsels plaats. Trouwens de Engelse "beat" en alles wat daar omheen meedeint verovert de wereld. Met de meisjes gaat het trouwens niet veel anders. De Engelse invloed op de (haar)mode is heel groot. Het wordt in Nederland weer wat onrustiger. De Provo beweging manifesteert zich. Bij het Amsterdamse "Lieverdje" wordt tijdens het uitdelen van krenten(!) aan omstanders door de politie hard ingegrepen, dat wil zeggen: geknuppeld. Problemen tussen de generaties? Als het aan “De Telegraaf” ligt zeker als je het bronstige geloei in de krant mag geloven. In dat verband is het, zij het bijna 45 jaren later, in het boek “Het geheim van de Telegraaf “ van Mariette Wolf zeer verhelderend en informerend beschreven. Maar dit terzijde.
Op 24 februari 1965 komt Olaf Swaneveld uit dienst. De dienstplicht zit er op en hij vindt het ook welletjes. Een deel van zijn belevenissen tijdens deze periode is opgenomen in het betreffende hoofdstuk over het versmallende spoor naar en tijdens de onderwerping aan de dienstplicht. Verder kan er op Dienstmakkers ook nog het nodige worden gelezen en bekeken. Niet alleen van en over hem, maar uiteraard ook van en over andere maten. Op 1 maart pakt hij zijn “oude baan” weer op als assistent-accountant en karde met zijn blauwe 2e hands (1959) Vespa LS (150cc en zadels) en even later, in mei, met de nieuwe witte Vespa GS (160cc en een buddyseat) Amsterdam door. Van Oost naar West, van Zuid naar Noord en omgekeerd en diagonaal natuurlijk ook. Dat alles kan ook makkelijk omdat zijn salaris inmiddels, in vergelijking met september 1962 nu, bij zijn herintreding, meer dan verdrievoudigd is.
Maar ja, hij haalt in mei ook rijbewijs B-E en probeert vanaf dat moment de auto van zijn moeder (NSU Prinz 4 GL) in te pikken. Dat lukt natuurlijk niet, maar een aantal keren ook weer wel. Vanaf half 1964 is hij al flink aan de rol (geweest) en dat gaat ook gewoon door in 1965, of beter nog, juist als hij het sporten buiten de militaire dienst weer oppakt. Gedurende het grootste deel van het jaar is hij na het afzwaaien geen avond thuis. Aldoor maar rommelen, rotzooien en lol trappen. Na enkele zeer wilde avonturen in de Diamantbuurt, in de Karel du Jardinstraat en de IJselstraat, in Zandvoort en Bloemendaal en wat flikflooien in Blaricum en Hemrik (Friesland) wordt het in de laatste maand van het jaar wat rustiger. Althans, dat lijkt zo. En dan is het 18 december. Met een groepje sportminnenden wordt de toeristische trekpleister van dat moment, het gestrande schip de Santa Kyriaki, bezocht. Op 24 november is dat schip tijdens een storm even ten Zuiden van IJmuiden op de kust gelopen en er is geen zicht op het spoedig vlot trekken van het vaartuig. Uiteindelijk zal dat eerst op 8 maart 1966 gebeuren. Maar ja, 18 december is het dus. “Help” als film, LP en single is ook al uitgebracht. De Kevers gaan er flink tegenaan dit einde van 1965. Truus Feenstra en Olaf Swaneveld zullen er aan (moeten?) geloven, althans daar lijkt het ook wel min of meer op. Vermoedelijk willen ze ook niet anders ....., maar dat is gepraat achteraf.
Tja en wie nu meer wil weten of zien doet er goed aan zich te registreren .........!